مراکز درمانی

مراکز درمانی شامل بیمارستان ها و درمانگاه در سطح شهر ها میباشد. معمولا بیمارستان از نظر بزرگی فضا، تعداد کارکنان، انواع خدمات و تنوع رشته‌های درمانی، وسیع تر از درمانگاه است. درمانگاه یا کلینیک ساختمان یا بخشی در بیمارستان یا مرکز بهداشتی – درمانی که به درمان بیماران یا مراقبت پزشکی از بیماران سرپایی اختصاص دارد. معمولاً درمانگاه موسسه‌ای مستقل است که به درمان بیماران می‌پردازد ولی برخلاف بیمارستان بیماران را بستری نمی‌کند.

سامانه نوبت دهی

می توانید با این سیستم با پزشک مورد نظر خود وقت ملاقات تنظیم کنید

  • بیمارستان پایه
    بیمارستاني است كه معمولاً دارای حداقل ١٠٠ تخت بستری و چھار تخصص جراحي زنان و زایمان و كودكان ميباشد. موقعیت جغرافیایی و حجم این بیمارستانھا بستگی به جمعیت تحت پوشش مستقیم آنھا داشته و برای انجام پارهای از معاینات و معالجات تخصصی به بیمارستانھای منطقھای نیازمند است. مبنای محاسبات بار و تجھیزات مورد نیاز این گونه بیمارستانھا آمارگیریھایی محلی و شناسایی انواع و میزان بیمار دھی اجتماع تحت پوشش مستقیم آن است.
  • بیمارستان های خصوصی
    این بیمارستان ها توسط چند سرمایه دار تاسیس و راه اندازی میشود و از لحاظ هزینه بسیار بالاتر از دیگر بیمارستان هاست.
  • بیمارستان دولتی
    این نوع بیمارستانها تحت پوشش سازمان های دولتی می باشند. بیمارستان های تحت پوشش دانشگاه های علوم پزشکی، سازمان تامین اجتماعی، ارتش، وزارت نفت و…. در زمره این بیمارستان ها هستند.
  • بیمارستان خیریه
    این نوع بیمارستان توسط افراد خیر و نیکوکار تاسیس و راه اندازی میشود. این نوع بیمارستان ها ممکن است به دولت واگذار شود.

    قسمتی از هزینه ها  توسط بیماران و مابقی هزینه توسط افراد خیر و نیکوکار پرداخت میشود.

  • بیمارستان تخصصی

    مفهوم بیمارستان تخصصی قبل از این که یک تعریف علمی  و کاربردی در جامعه بیمارستانی باشد ، یک اصطلاح برای بازار و مردم عادی است . زیرا تفاوت هر تخصص با تخصص دیگر شاید از نظر امکانات و تجهیزات بعضا ده ها برابر باشد . به همین  دلیل نمی توان از این منظر بیمارستان ها را در دسته بندی منطقی قرار داد . به هر حال با توجه به رایج بودن این اصطلاح ، تعریف بیمارستان تخصصی چیزی شبیه بیمارستان های ناحیه ای بالاتر از سطح یک می باشد که در یک تخصص قابلیت پذیرش و بستری کردن بیمار را داشته باشد . از طرفی هر بیمارستان تخصصی می تواند تک تخصصی هم باشد نظیر تک تخصصی چشم یا پوست یا اعصاب و روان …

  • بیمارستان فوق تخصصی
    بیمارستان فوق تخصصی نیز همانند بیمارستان های تخصصی بوده با این تفاوت که در یک یا چند رشته امکان خدمات دهی در سطح فوق تخصص را داشته باشد . به صرف فوق تخصصی بودن این نوع بیمارستان ها نباید مثلا پیچیدگی یا عظمت یا تعداد تخت بالا برای آن متصور بود . بلکه بایستی بررسی شود که در چه رشته ای فوق تخصصی می باشد . مثلا تفاوت سرمایه گذاری و تجهیزات و نیروی انسانی در بیمارستان فوق تخصصی قلب با یک بیمارستان فوق تخصصی چشم یا پوست شاید ده ها برابر در هر نوع کمیتی باشد . به همین دلیل استفاده از عناوین فوق تخصصی برای بیمارستان سازان نشانگر تفاوت آن چنانی نبوده و قالب این گونه بیمارستان ها همانند بیمارستان های ناحیه ای سطح دو و بالاتر می باشد
  • بیمارستان اعصاب و روان
    بیمارستان روانپزشکی یا تیمارستان نوعی بیمارستان است که از آن برای بستری بیماران مبتلا به بیمار روانی استفاده می‌شود. به آن آسایشگاه روانی نیز می‌گویند.

بیمارستان ها

یمارستان معمولاً یک ساختمان بزرگ است که در آن، انجام مراقبت و درمان از سوی پزشکان، جراحان، پرستاران ، بهیاران ،کارشناسان بیهوشی و اتاق عمل ، متخصصان و دیگر افراد انجام می‌گیرد.

معمولا بیمارستان از نظر بزرگی فضا، تعداد کارکنان، انواع خدمات و تنوع رشته‌های درمانی، وسیع تر از درمانگاه یا ساختمان پزشکان است.

کلینیک یا درمانگاه

درمانگاه یا کلینیک به ساختمان یا بخشی در بیمارستان یا مرکز بهداشتی – درمانی که به درمان بیماران یا مراقبت پزشکی از بیماران سرپایی اختصاص دارد. معمولاً درمانگاه موسسه‌ای مستقل است که به درمان بیماران می‌پردازد ولی برخلاف بیمارستان بیماران را بستری نمی‌کند.  درمانگاه می‌تواند خصوصی، دولتی یا خیریه باشد. درمانگاه می‌تواند عمومی یا تخصصی (مانند درمانگاه پوست و مو یا درمانگاه دندانپزشک باشد. برخلاف ساختمان پزشکان، درمانگاه مؤسسه واحدی است لذا می‌تواند با سازمانهای بیمه گر و ادارات قرارداد (جهت پذیرش بیماران) ببندد، سرنسخه و سربرگ داشته باشد و پذیرش و صندوق واحدی برای بخشهای مختلف داشته باشد.

  • درمانگاه تخصصی
    درمانگاه تخصصی شکل تکامل یافته و هدف دار تر درمانگاهها میباشد . در این نوع از درمانگاههای سرپایی ،  چند نوع تخصص حول یک موضوع می توانند خدمات مناسبی را به بیماران ارائه نمایند . ضمن آنکه در مواقع بحران های سلامتی ، این گونه مراکز توانمندی ارائه و تولید خدمات متمرکز تر و منسجم تری را خواهند داشت . 
  • کلینیک زیبایی
    کلینیک زیبایی به درمانگاهی گفته می شود که با مجوز وزارت بهداشت و پس از دریافت پروانه تخصصی خدمات زیبایی می تواند خدمات و درمان های زیبایی ارائه دهد.

    مجوز کلینیک زیبایی تنها به پزشک متخصص در زمینه زیبایی به خصوص پزشک متخصص پوست و مو و زیبایی داده میشود و حداقل دو پزشک متخصص زیبایی باید در کلینیک مشغول به فعالیت باشد.

  • آزمایشگاه تشخیص طبی
    آزمایشگاه تشخیص طبی که نیازمند مجوز وزارت بهداشت و درمان می باشد شامل بخشهایی است که در آن روی نمونه های خون، ادرار، مدفوع، خلط، زخم و امثال اینها انجام می شود. بخشهای آزمایشگاه تشخیص طبی شامل بخش هماتولوژی، سرولوژی، هورمون شناسی، بیوشیمی، میکروب شناسی، الایزا و اسپرموگرام می باشد و افرادی که در این بخشها کار می کنند دارای مدرک علوم آزمایشگاهی یا میکروبیولوژی می باشند.
  • آزمایشگاه پاتولوژی

    کلمه پاتولوژی از دو بخش Patho و logy تشکیل شده و به معنای آسیب شناسی می باشد. به متخصصانی که در این آزمایشگاه کار می کنند پاتولوژیست می گویند. در این بخش هریک از بافتهای بدن یا مایعات می توانند از نظر میکروسکوپی مورد بررسی قرار بگیرند و از نظر اختلالات ژنتیکی و تغییرات ژنتیکی مورد بررسی قرار بگیرند و علل ایجاد آنها مورد بررسی قرار می گیرد . علم پاتولوژی خود شامل بخشهای گوناگون از جمله علت شناسی، ریخت شناسی، مکانیسم ایجاد و اهمیت آن از نظر بالینی می باشد . در این بخش پس از نمونه گیری و آب گیری و فیکس شدن روی لام، زیر میکروسکوپ مورد بررسی قرار می گیرد. این بخش بیشتر در تشخیص سرطان کاربرد دارد.

  • آزمایشگاه ژنتیک
    در آزمایشگاه ژنتیک با استفاده از روش های مولکولی مثل PCR و انواع آن و کاریوتایپ به بررسی، تشخیص یا میزان احتمال بیماری ژنتیکی در نسل آینده خانواده می پردازند. این روشها، روشهایی بسیار دقیق و در عین حال گران قیمت می باشند. در کنار این آزمایشات به طور معمول مشاوره ژنتیک نیز انجام می شود به خصوص در موارد قبل از بارداری.
  • پاتوبیولوژی
    برخی آزمایشگاهها که پیشرفته می باشند و از نظر فضای آزمایشگاه و دستگاهها گسترده تر می باشند ممکن است آزمایشات تشخیص طبی و پاتولوژی را باهم داشته باشند که به آنها پاتوبیولوژی می گویند که مسلما در هر قسمت افراد متخصص مربوط به آن بخش در آن مشغول به فعالیت هستند.

آزمایشگاه ها

یک آزمایشگاه پزشکی یا آزمایشگاه بالینی یک آزمایشگاه است که آزمایشات پاتولوژی بالینی بر روی نمونه های بالینی انجام می شود،تا اطلاعات مربوط به سلامت یک بیمار را برای تشخیص، درمان و پیشگیری از بیماری به دست آورد.آزمایشگاه های پزشکی بالینی نمونه ای از علم کاربردی هستند،در مقایسه با آزمایشگاه های تحقیقاتی که بر علوم پایه تمرکز می کنند، مانند برخی از موسسات دانشگاهی.

مطب پزشکان

مطب پزشکی پر تعدادترین واحد درمانی در جامعه ما محسوب می گردد . درکشورهایی که نظام ارجاع و یا شکلهایی از پزشک خانواده در آنها وجود داشته باشد ، حجم و عملکرد و تعداد و… مطب پزشکی متغیر خواهد بود . ولی به هر حال از آنجاییکه بیمار حق دارد تا پزشک خود را شخصا انتخاب نماید،اولین قدم میتواند مطب پزشکان باشد. 

  • مطب مجازی یا هوشمند
    مطب مجازی امکان ارتباط دوطرفه بین یک مطب مجازی و بیماران را بوجود آورده است.
    مطب مجازی به بهترین شکل در صنعت مورد اعتماد است و به طور رسمی تایید شده ‌است.
  • مطب
    مَطَب عموما جایی است که پزشک در آن به معاینه و درمان بیماران می‌پردازد.البته تسامحا به محل فعالیت سایر شاغلین حرف پزشکی مانند روان شناس که دارای دفترکار می‌باشند نیز می‌توان مطب اطلاق کرد.

    هر پزشکی تنها پس از اخذ مجوزهای لازم مانند پروانه مطب از سازمان نظام پزشکی مجاز به تأسیس مطب است و مسئولیت اقدامات درمانی انجام شده در مطب برعهده پزشک می‌باشد.

  • خانه بهداشت
    محیطی‌ترین واحد روستائی ارائه خدمت در نظام شبکه‌های بهداشتی درمانی کشور است. هر خانه بهداشت بسته به شرایط جغرافیایی – به ویژه امکانات ارتباطی و جمعیت – یک یا چند روستا را در پوشش خدمات خود دارد.
  • مرکز بهداشتی درمانی روستائی
    مرکز بهداشتی درمانی روستائی، تنها واحد پزشکی دولتی مستقر در مناطق روستائی است که بوسیله پزشک عمومی اداره می‌شود این واحد ضمن نظارت بر فعالیت خانه‌های بهداشت و هدایت آنها، در ارتباط با بیمارستان شهرستان نیازهای درمان تخصصی و بستری جمعیت تحت پوشش خود را تأمین می‌کند.
  • مرکز بهداشتی درمانی شهری
    این واحد برحسب تراکم جمعیت، یک یا چند پایگاه بهداشت شهری را تحت پوشش خواهد داشت. کلیه وظایفی را که مرکز بهداشتی درمانی روستائی در مقابل خانه‌های بهداشت تابعه دارد، این مرکز در مقابل پایگاه‌های بهداشت شهری خواهد داشت تفاوت عمده این واحد با مرکز بهداشتی درمانی روستایی در مراجعه مستقیم بیماران به این مرکز است مراجعه بیمار به این مراکز لازم نیست حتماً از طریق ارجاع از پایگاه‌های بهداشت صورت گیرد
  • مرکز بهداشتی درمانی شهری – روستائی
    در بسیاری از شهرها، خانه‌های بهداشت مجاور شهر و یا روستاهای نزدیک به شهر به ناچار در پوشش یک یا چند مرکز بهداشتی درمانی شهری قرار داده شده است این گونه مراکز در واقع هر دو نقش را بعهده دارند و مراکز بهداشتی درمانی شهری – روستائی نامیده می‌شوند.

پایگاه سلامت

پایگاه بهداشت:عبارت است از یک واحد بهداشتی که در محدوده شهرها واقع شده‌اند و جمعیتی حداکثر معادل12500 نفر را تحت پوشش دارند و خدمات بهداشتی به این جمعیت ارائه می‌دهند. این پایگاه بهداشت چنانچه در درون فضای مرکز بهداشتی درمـانی مستقر باشد به عنوان پایگاه بهداشت ضمیمه و در غیر اینصورت پایگاه غیر ضمیمه نامیده می‌شود.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به شرکت نامداران نوین ویستا می باشد.